KURALLARA UYALIM, UYARALIM. Yılmaz Garip Gazeteci-Yazar Göze küçük gibi görünen bazı yanlışlar, duyarsızlık sebebiyle giderek büyür, içinde bulunduğu toplumu bir girdaba sürükler ve boğar. Çünkü, yapılan yanlışlar bir müdahil olmazsa başka bir yanlışı doğurur, giderek büyür ve hepsinden önemlisi toplum bu yanlışlara alışır da doğru gibi görmeye başlar. Yaşadığımız şehirde, her kesimi ilgilendiren ve küçük gibi görünen yanlışlardan bazıları: Birincisi, Çarşı Mahallesinde TOKİ sitesindeki rögar kapakları; Her geçen araç, mutlaka bu kapakların üzerinden geçer ve her geçişinde bir gürültü kopar. Hem de evinde oturanları yerinden hoplatacak kadar. Gece gündüz sürekli ve yüzlerce defa aynı gürültüyü duymak, site sakinlerini artık iyiden iyiye huzursuz etmeye başladı. Hasta olan var, uykusuz olan var, yatan var. Üstelik, zaman zaman kapak yerinden çıkıp, dikine bir hal alıyor ki; araca hasar vermesini mi düşünürsünüz, yoksa kapağın dikine döndüğünü görmeden geçenleri mi, yoksa çocukların düşmesini mi? Hangisi olursa olsun, işte kaza geliyorum diyor. Habersiz olarak gelen kazalar için tedbir düşünülür ve alınır da, bunun için neden tedbir alınmaz ki? İkincisi, yine TOKİ girişindeki minibüs durağı: Minibüs durağı yukarı kısma alındığı halde, minibüsler yine girişte bekliyor. Bu sebeple TOKİ sitesine araçların girişleri sıkıntılı olduğu gibi, çıkan araçların da yolu tam görememeleri sebebiyle kazaya davetiye çıkarılmış oluyor. Minibüs şoförleri durakta bekleme kuralını ihlal ederken, yolcular da durakta beklemek yerine tam girişte beklemeyi tercih ediyorlar. Üçüncüsü, engellilere yapılan saygısızlık: Engelliler için hazırlanan yaya kaldırımlarından iniş-çıkış yerleri, park eden araçlar tarafından sürekli kapatılıyor. İster istemez insanın aklına bu yerler ne için yapıldı, kime ne faydası olacak sorusunu hatırlatıyor. Dördüncüsü ve bence hepsinden daha vahim olan ise yerlere tükürmek: Bu sonuncusu çok iğrenç ve sanki giderek yere tükürenlerin sayısı artıyor. Rastgele tükürmek yetmiyormuş gibi, birde sümkürmek var. Artık yollar neredeyse yürünemeyecek kadar tükrük ve sümükle dolu. Bunları yazmaya utanıyorum ama bu gidişe dur diyecek birileri olmalı. Yollara, kaldırımlara tükürenlerin ve sümkürenlerin sayısı o kadar fazla ki, millet olarak ne hale gelmişiz diye hayıflanmaktan kendimi alamıyorum. Bu insanlara aileleri bir şey öğretmiyor mu? Hadi ailesinden bir şey öğrenmedi diyelim, okulda da mı öğretilmedi? Yoksa, insanlar giderek duyarlılığını yitiriyor mu? İnsanların bu kural dışı davranışları nereye kadar sürecek? Ne zaman aklı başında hareket edecek, kurallara uymayanı nezaketle uyaracak ve bu uyarıya öfkelenmeden, bilakis memnun olacak, özür dileyecek kültür seviyesine ne zaman erişilecek? Bunun için neyi bekliyoruz? Lütfen! Kurallara uyalım, uymayanları uyaralım, ikazlara öfke ile mukabelede bulunmak yerine, işlediğimiz yanlışın farkına varalım.