Davarlı Köyü Bisiklet Gezisi

03 Ocak 2010

Merhaba Sevgili Pedalla.com takipçileri,

2010 yılının ilk turunu üç arkadaş; Suat, Nurullah ve ben Serkan gerçekleştiriyoruz. Bir pazar günü buluşup nereye gideceğimiz konusunda hiç bir fikrimiz olmadan dönüyor pedallar. Rampa, kar ve çamur istiyoruz. Nihayetinde daha önce gezdiğim yolu teklif ediyorum ama ona yakın bir rota izliyoruz. Daha önce Davarlı Köyüne hiç gitmemiştim. Bu köyün içinden Sivas yolu ile Gümüşhane yolunu birleştiren stabilize bir yol geçiyor. Harita üzerinde gördüğümüz kadarı ile tabi.

Erzincan çıkışında birkaç gıda takviyesi yapıyoruz. Ardından ortalama bir hızla hem muhabbet ediyoruz, hemde pedal çeviriyoruz. Erzincan kent ormanını geçtikten hemen sonra sağa doğru sapıyoruz. Sapar sapmaz rampa bizi karşılıyor ve hararetimiz yükseliyor. Yavaş yavaş Davarlı Köyünün yeni yerleşim bölgesini geçiyoruz. Asıl köy biraz daha yukarıda. Bunu oraya gidince görüyoruz tabi ki.

Erzincan arkamızda kalıyor, biz aynı zamanda yükselmeye devam ediyoruz. Nurullah arkadaşımız Suat ve benim fotoğrafımı çekiyor.

Geride kalan manzara ve ardındaki dağlar muhteşem…

Kıvrılarak çıkışa devam ediyoruz. Artık çevremizde sadece dağlar var. Köyde su takviyesi yapmayı unutuyoruz ve suyumuz bitmek üzere. Çeşmede yok yol üzerinde. Çareyi kar yemede buluyoruz. Suat iştahla karı mideye indirirken…

Biz mataralarımızı kar ile doldururken bisikletlerimiz de dinleniyorlar. Ama ne mantık ki, hava sıfır dereceye yakın. Mataraya koyduğumuz karlar erimiyor bile.

Suat ve ben karları mataramıza doldururken.

Ardından tekrar yola dönüyoruz ve rampa çıkmaya devam ediyoruz. İleride birkaç yapı görünce seviniyoruz ve buranın gerçek Davarlı Köyü olduğunu anlıyoruz. Köy bu mevsimde terk edilmiş gibi. Sakin ve çok güzel bir köy olduğu her yerden belli. İlk gördüğümüz çeşmede duruyoruz ve su içiyoruz. Suat’ın susamış hali…

Bu defa Suat ve Nurullah’ı çeşme başında ben çekiyorum. Gezimiz çok eğlenceli gidiyor. Kar, çamur ve rampa hepsi bir arada devam ediyoruz.

Köyden ayrılarak Gümüşhane yoluna doğru pedallıyoruz. Yolumuz karla kaplanıyor ve kayarak ilerliyoruz. Çok eğlenceli olduğunu söylemeliyim.

Bir süre daha karlı ve çamurlu yolda ilerledikten sonra asfalta çıkıyoruz. Buraya çıkana kadar yolumuz çok güzeldi. Buradan sonra ise sürekli iniş olacak.

Asfalta çıkar çıkmaz hemen 500 metre ileride bulunan çeşme başında mola veriyoruz. Biraz kek ve bisküvi atıştırıyoruz burada. Hava epey sert ve üşüyoruz. İnişte epey donacağız. Suat ve ben iniş için hazırlanırken…

Son karede ise Nurullah ile ben oluyoruz. Eldivenler takıldı, kasklar takıldı, gözlükler takıldı yola çıkıyoruz…

Hızla iniş başladı, ama donmak üzereyim. Bir süre sonra ellerimi ve ayaklarımı hissetmiyorum. Yalnızbağ köyüne kadar bu şekilde iniyoruz. İlk defa bir inişin hemen bitmesini istiyorum. Yalnızbağ köyünde bir ay evine giriyoruz ve içimizin ısınması için çay içiyoruz. Biraz olsun ısınıyoruz ve çaylardan sonra Erzincan’a doğru pedallıyoruz.

Erzincan’da bir kafede Erbit’ten (Erzincan Bisiklet Topluluğu) Semih Hocamız ile buluşuyoruz ve hep birlikte burada da çay içiyoruz. Güzel muhabbetin ardından evlere dağılıyoruz… Eve döndüğümde ise km saatimin kaydettiği bilgiler şu şekilde idi;

Toplam: 47.62 Km Ort.Hız:16.0 | Max.Hız:60.0 | Bisiklet Kullanımı: 02:58:12

Gezi haritamız ise böyle; büyütmek için lütfen üzerine tıklayınız…